Boos = JA

Boosheid begint al jong. Jij pakt mijn speelgoed af. Ik zet het woedend op een krijsen, geef jou een mep en grijp alles terug waarvan ik vind dat het van mij is. Helder. Jij bent schuldig. Wat later wil ik zo graag geaccepteerd worden door dat groepje vriendinnen. Mijn moeder vindt het onzin om die merkbroek voor mij te kopen. Ik voel me stom en onzeker in de kleren die ik draag en hoor er daardoor niet bij. Denk ik. En ik word furieus op mijn moeder, want dit is overduidelijk haar schuld. Nog later wil ik dat er van me gehouden wordt, dat ik speciaal ben voor die ene andere. Degene met wie ik samenwoon besluit anders, pleegt overspel en vertrekt. Hoe kan hij mij dit aandoen? Ik voel me zwaar ellendig en dat allemaal door hem. Het is zijn schuld. Maar kwaadheid kan ook groter en algemener. Zo kan ik heel boos worden als mensen elkaar kwetsen, onaardig doen tegen elkaar, niet naar elkaar willen luisteren en geen begrip voor elkaar kunnen opbrengen.

 

Boos = NEE

Boosheid voelt voor mij als een intense manier om NEE te zeggen: “NEE, dit wil ik absoluut niet!” Als ik op dit punt ben aangekomen, weet ik dat ik heel erg op moet passen. Als ik me laat meesleuren door mijn emoties, zie ik vaak alleen nog maar het slechte in de ander. Mijn gedachten vernauwen zich en richten zich alleen nog maar op dat wat ik niet wil, op dat wat ik zo snel mogelijk uit de weg wil hebben. Ik voel geen verbinding meer met de ander en overspoeld door mijn gelijk stel ik hem of haar er verantwoordelijk voor dat ik me rot voel. Deze enorme kracht van boosheid beukt als hoge golven op de kust van de ander. Boosheid vernietigt. Boosheid maakt stuk. 

 

Waarom is boosheid zo allesverslindend, allesoverheersend en intens?

Boosheid gaat vaak, of misschien wel altijd, om de behoefte om gezien te worden, om erkend, gerespecteerd en gewaardeerd te worden. En over grenzen, want als jij over mijn grenzen heen gaat, voel ik me door jou niet gezien. Daardoor voel ik me minder waard en dat wil ik niet. Ik verwacht dat je rekening houdt met mijn gevoelens en dat je daarom niet zomaar mijn speelgoed en mijn zelfvertrouwen van mij afpakt. Als jij niet doet wat ik van jou verwacht, word ik boos op jou ga ik allerlei akelige dingen van jou vinden.

 

Wat willen we bereiken met onze boosheid?

Boosheid is een externe reactie op de pijn die ik intern voel. Met mijn boosheid zeg ik: "Het is jouw schuld dat ik pijn voel en ik wil daarom dat jij deze schuld opheft!" Dit opheffen van schuld kan iemand doen bijvoorbeeld door zijn fouten of zijn ongelijk toe te geven, of zijn oprechte excuses aan te bieden. Daarmee wordt de pijn misschien niet helemaal ongedaan gemaakt, maar op zijn minst wordt het minder erg. Maar als de ander niet bereid is tot inzicht, ongelijk of excuses, dan proberen we in onze boosheid helaas vaak alsnog verhaal te halen door dan maar ervoor te zorgen dat de ander net zoveel pijn gaat voelen als jij hebt gevoeld. Uitschelden, de les lezen, vechten, maar ook negeren, afwijzen of minachten. Oog om oog, tand om tand. 

 

Boos = JA

Er heeft nog nooit iemand werkelijk geluk gevonden in boosheid. Integendeel. Het jaagt als een wilde ons lijf, onze emoties en onze gedachten op. Het maakt onrustig, bang, verdrietig en ziek. Zoals gezegd: boosheid vernietigt. Op het moment dat ik heel duidelijk in mijzelf een NEE voelen, is het eerste en enige wat mij te doen staat: zoeken naar mijn JA. Wat wil ik wel? Wat wil ik echt? Ik wil van mijn pijn af. Waarom heb ik die pijn? Wat vertelt die pijn mij? Dat ik me niet goed genoeg voel. Dat ik bang ben dat er geen rekening met mij gehouden wordt. Ik wil de moeite waard zijn. Ik wil mens zijn. Ik wil geaccepteerd worden. Wat helpt is al mijn aandacht richten op wat verborgen zit in mijn JA. Want zoals de golven terugkeren naar zee, kan ik ook de energie van mijn woede laten terugvloeien naar mezelf.

 

Wie helpt?

Ik ben de enige persoon op de hele wereld die mij van mijn boosheid af kan helpen, want onder de woeste golven van mijn ferme NEE, bevindt zich het rustige water van mijn JA, van dat wat ik nodig heb en wat naar mijn eigen eer en geweten het juiste is. Weet ik eigenlijk wel wat ik mis en wat ik nodig heb? Weet ik waarom ik bepaalde verwachtingen heb? Hoe lang al heb ik zélf mijn grenzen verwaarloosd en mezelf niet gegeven wat ik eigenlijk zo graag zou willen? Pas als ik deze JA kan horen en begrijpen, als ik mezelf echt hoor en zie, kan ik me losmaken van de verwijten en de schuld die ik bij de ander heb neergelegd. Dan pas maak ik weer echt contact met mezelf en maak ik ook de weg vrij om werkelijk in contact te komen met een ander. Zo kan mijn boosheid het startpunt zijn om te leren, om te groeien als mens en om in liefdevolle vriendelijkheid te drijven op de kalme stroming van ons aller JA.

Meer inspiratie

 

Hier staat natuurlijk slechts wat ik op dit moment te vertellen heb over (mijn) boosheid. Er zijn nog heel veel andere mensen die er nog heel veel meer over te vertellen hebben.

Leuk om naar te luisteren en om te lezen is bijvoorbeeld:

 

 

 

 

  • het boek Ruzie van Riekje Boswijk-Hummel

 

  • het boek Dans van woede, met als ondertitel: Vrouwen en de kracht van hun boosheid, van Dr. Harriet G. Lerner.


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.